تبليغاتX
جوانان پیشگام ایران

جوانان پیشگام ایران

اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی

اصلاح‌طلبان عقب نشينی جدی کرده اند

اظهارات علی کميجانی عضو انجمن اسلامی دانشگاه اميركبير
 

اخبار روز: www.iran-chabar.de

چهارشنبه ١٣ مهر ١٣٨۴ – ۵ اکتبر ٢٠٠۵


ايسنا: عضو انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه اميركبير با بيان اين كه سردرگمی در نيروهای اصلاح‌طلب مشهود است، گفت: اصلاح‌طلبان بايد استراتژی سياسي‌شان را مشخص كنند كه به كدام سمت مي‌خواهند بروند؟
«علی كميجاني» در گفت‌وگو با خبرنگار سياسی خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار داشت: فعاليت‌های هشت سال گذشته باعث شد كه جبهه‌ی اصلاحات تا حدودی باعث تشتت سياسی و عدم سازمان‌يافتگی شود، به نظر مي‌رسد در دوره‌ی آتی هم خيلی سخت باشد. بهزاد نبوی و برخی از اعضای مشاركت در اعلام مواضع بعد از انتخابات بازگشت به عقب خيلی جدی داشتند و اين با توجه به شعارهايی كه در آستانه‌ی انتخابات دادند خيلی در ارگانيسم واحد نمي‌گنجد.
وی درباره‌ی جبهه‌ی دموكراسي‌خواهی اظهار داشت: پيش‌شرط‌هايی كه برای اين جبهه گذاشته‌اند ايدئولوژيك است و نمي‌تواند فراگير باشد.
عضو انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه اميركبير در ادامه گفت: اصولگراها وظيفه‌ی خاصی ندارند، آنها دولت را به هر حال به دست آوردند، در عرصه‌ی سياست خارجه، قبل از اين در شكاف بين آمريكا و اروپا تا حدودی توانستيم منافع خود را تضمين كنيم، ولی الان اروپا، آمريكا و حتی كشوری مثل هند عليه ايران موضع جدی گرفتند. در عرصه‌ی تعويض مديران كه حق آنهاست،‌ عدم رعايت يك سری مشخصات كاملا مشهود است، عموما سوابق علمي، مديريتی و تجربی ندارند در حالی كه در كشوری كه مي‌خواهد راه توسعه را دنبال كنند، جايگزينی افرادی كه هيچ سنخيتی با وضع جديد ندارند دشوار است.
وی افزود: در انتخابات‌های بعدی مثل مجلس خبرگان و شوراهای اسلامی هم چشم‌انداز روشنی نمي‌بينم. اصلاح‌طلبان بايد استراتژی سياسي‌شان را مشخص كنند كه به كدام سمت مي‌خواهند بروند؟ سردرگمی در اين نيروها مشهود است، وضعيتشان با قانون اساسي، دموكراسی و نسبت بين دين و دموكراسی كاملا مشخص و عيان نيست. اين عدم شفافيت به نظر من به توفيق آنها در رقابت‌های آتی انتخابات ضربه مي‌زند، مگر اين‌كه فرض كنيم مي‌خواهند نگاهشان را از عرصه‌ی قدرت تغيير بدهند و استراتژی ضدقدرت انتخاب كنند كه بعيد مي‌دانم. ما به دنبال كردن تسخير تالار قدرت مخالفيم و معتقديم بايد با تقويت جامعه‌ی مدنی و سازماندهی اجتماعی و حضور يك جنبش اجتماعی مطالبات عمومی را تحميل كرد.
كميجانی اظهار داشت: مابين نيروهای سياسی ايران يك شكاف سنتی داريم كه در هشت سال اخير مبنای طبقه‌بندی نيروهای سياسی شده و آن شكاف چپ و راست است. چپ در اين‌جا به معنای اصلاح‌طلبی و معتقدان به تغيير وضع موجود است و راست‌گرايان يا محافظه‌كاران كه به اصولگرايان موسوم شدند به نوعی به دنبال حفظ وضع موجود هستند. اين معانی برای تبيين وضعيت نيروهای سياسی در ايران گره‌گشاست.
وی افزود: در رقابت‌های سياسی ايران، عموما رقابت عادلانه و برابری شكل نمي‌گيرد. نيروهای راست و محافظه‌كار از وزن مضاعفی برخوردارند كه آن هم به دليل تقويت توسط بخشی از ساختار سياسی است. يعنی بخش‌هايی از ساختار سياسی كه بايد در رقابت‌ها بي‌طرف باشند، وارد اين معادلات شده‌اند و عادلانه بودن آن را به هم زدند.
اين فعال دانشجويی گفت: گروه‌های راست تا حدودی به لحاظ سابقه‌ی تشكيلاتی از نيروهای اصلاح‌طلب قوي‌ترند، به دليل اين‌كه راست جديد يا طيف آبادگران اكثرا سابقه‌ی نظامی داشتند و كار كردن در چنين فضاهايی بعد تشكيلاتی آنها را تقويت كرده است. راست سنتی و نيروهای موتلفه به دليل قدمت و سابقه‌شان كار تشكيلاتی مناسب‌تری انجام داده‌اند. در بين نيروهای اصلاح‌طلب هم به نظر مي‌رسد جبهه‌ی مشاركت سازمان‌يافته‌ترين حزب سياسی باشد و مدل نسبتا مناسبی برای نيروهای سياسی در ايران باشد.
وی همچنين ابراز عقيده كرد: نيروهای ملی مذهبي، شورای سی و پنج نفره‌ای هستند كه در برخی مسايل عقايد به شدت متكثر و متفاوتی دارند. بعضي‌ها به عرصه‌ی سياست سوسياليستی نگاه مي‌كنند، برخی به ولايت فقيه اعتقاد ندارند يا با ساختار سياسی مرزبندی دارند. بعضی به دنبال تغيير بنيادين و اساسی در ساختار سياسی هستند و برخی ديگر نه. به نظر مي‌رسد نهضت آزادی هم به دليل دوری از قدرت و عدم فعاليت جدی با ركودی در ساختار تشكيلات و روابط درون‌گروهی مواجه شوند و صرفا عملكردشان به دادن بيانيه يا حركت‌های اعتراضی خيلی محدود و غيردامنه‌دار محدود مي‌شود و نمي‌توانيم ببنيم كه مي‌تواند جنبش اجتماعی را حول خود بسيج كنند و سازمان‌يافتگی سياسی داشته باشند. به نظر من اين دوره‌ی ركودی است و ائتلاف و اتحاد دوباره‌شان در مقاطع مختلف با توجه به شرايط فعلي‌شان خيلی سخت است.

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم مهر 1384ساعت 14:24  توسط جوانان پیشگام ایران   | 

دبير تشكيلات دفتر تحكيم وحدت:
«تحکيم وحدت واحد» يک ايده شکست خورده است

طرح احيای تحكيم واحد از سوی كسانی كه در طول حضورشان در تشكيلات اتحاديه به زيرپا گذاشتن قواعد جمعی و بي‌‏اعتنايی به رای و خواست اكثريت در روزهای پيش از نشست انتخاباتی دفتر تحكيم وحدت شناخته شده بودند، با هدف تحت‌‏الشعاع قرار دادن نشست دفتر تحكيم واحد و عدم شكل‌‏گيری شورای مركزی جديد، صورت گرفته است
برگزار كنندگان نشست تحکيم حاضرند در هر تريبونی تعداد دانشگاه‌‏ها و اسامی نمايندگان انجمن‌‏ها را به صورت شفاف اعلام كنند تا آشكار شود كه آرايش فعالان دانشجويی در داخل دفتر تحكيم وحدت به چه شكلی است
 

اخبار روز: www.iran-chabar.de

سه شنبه ١٢ مهر ١٣٨۴ – ۴ اکتبر ٢٠٠۵


ايلنا: دبير تشكيلات دفتر تحكيم وحدت، گفت: علي‌‏رغم اعمال فشار و سنگ‌‏اندازی كه از سوی محافل امنيتی و اقتدارگرا برای جلوگيری از برگزاری نشست دفتر تحكيم وحدت در ماه‌‏های اخير صورت گرفت، خوشبختانه انتخابات شورای مركزی اين اتحاديه هفته پيش برگزار شد.

عبدالله مومنی در گفت‌‏وگو با خبرنگار "ايلنا"، ضمن ابراز خرسندی از برگزاری نشست انتخاباتی اين اتحاديه، گفت: اعضای شورای مركزی و شورای عمومی دفتر تحكيم وحدت با درك وضعيت دشوار پيش‌‏روی حركت‌‏های دموكراتيك در جامعه و با حفظ مصلحت انسجام در اتحاديه، سرانجام پس از ماه‌‏ها بحث و گفت‌‏وگو در مورد برگزاری انتخابات با حضور نمايندگان دو فراكسيون اتحاديه به توافق رسيدند كه مرحله اول آن چند روز پيش برگزاری شد و در هفته‌‏های آتی مرحله دوم انتخابات نيز برگزار خواهد شد.
مومنی تصريح كرد: پس از برگزاری مرحله دوم انتخابات، شورای مركزی جديد رسماً فعاليت خود را آغاز خواهد كرد، گرچه اين توافق ميان دو فراكسيون فعال در تحكيم وحدت يعنی دو فراكسيون دموكراسي‌‏خواه‌‏ملی و مدرن كه بيش از پنجاه دانشگاه عضو اتحاديه را در برمي‌‏گرفت، صورت گرفت، اما در اين ميان سه انجمن اسلامی دانشجويان عضو اتحاديه كه عضو فراكسيون روشنگری اتحاديه هستند، به وارد كردن انتقاد و اشكال به اين انتخابات، پرداختند.
وی ادامه داد: انجمن‌‏های اسلامی دانشجويان دانشگاه‌‏هايی كه در نشست شركت نكردند، با طرح ايده تحكيم وحدت واحد و تلاش برای شكل‌‏گيری اين ايده از حضور در نشست اجتناب كردند. طرح احيای تحكيم واحد از سوی كسانی كه در طول حضورشان در تشكيلات اتحاديه به زيرپا گذاشتن قواعد جمعی و بي‌‏اعتنايی به رای و خواست اكثريت در روزهای پيش از نشست انتخاباتی دفتر تحكيم وحدت شناخته شده بودند، با هدف تحت‌‏الشعاع قرار دادن نشست دفتر تحكيم واحد و عدم شكل‌‏گيری شواری مركزی جديد، صورت گرفته است.
وی تأكيد كرد: با توجه به برگزاری مرحله اول انتخابات دفتر تحكيم وحدت با حضور نمايندگان بيش از پنجاه دانشگاه عضو اتحاديه در انتخابات، عملا ايده تحكيم وحدت واحد پروژه شكست خورده‌‏ای محسوب مي‌‏شود.
وی تصريح كرد: اگر چنين طرحی ادامه مي‌‏يافت و عملی مي‌‏شد، انجمن‌‏های عضو طيف علامه دفتر تحكيم وحدت نظاره‌‏گر بودند كه چگونه چندين دانشگاه كه از ايجاد دفتر تحكيم وحدت واحد سخن مي‌‏گويند، مقصود خود را عملی مي‌‏كردند، همانطور كه انجمن‌‏های عضو طيف شيراز دفتر تحكيم وحدت و برخی از اعضای انجمن اسلامی دانشگاه تهران در انتخابات رياست‌‏جمهوری گذشته به‌‏گونه‌‏ای عمل كردند كه در سفره رنگين كارنامه سياسي‌‏شان تقريبا نام تمام كانديداها از معين تا كروبی از قاليباف تا رضايی و از هاشمی تا احمدي‌‏نژاد به چشم مي‌‏خورد.
مومنی يادآور شد: درحالی كه اين افراد از ميان حق رای طيف شيراز و علامه دفترتحكيم وحدت تنها، نه حق رای دادند، (دو رای از سه رای دانشگاه تهران، يك رای از دانشگاه تربيت مدرس و يك رای از دانشگاه گرگان و چهار رای طيف شيراز شامل دانشگاه‌‏های گيلان، تبريز و قزوين) سخن گفتن از دفتر تحكيم وحدت واحد غيرمنطقی به نظر مي‌‏رسد.
وی در واكنش به اظهارات دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه تهران و علوم پزشكي، گفت: اگر دوستان مطرح كننده اين طرح تعداد حق رای های خود را بيش از اين مي‌‏دانند و يا به شركت پنجاه عضو دارای حق رای در نشست اتحاديه شك دارند، توضيحات و انتقادات خود را در نشستی مشترك با حضور خبرنگاران مطرح كنند تا واقعيات بيش از پيش روشن شود.
دبير تشكيلات دفتر تحكيم وحدت تصريح كرد: برخی از اعضای انجمن‌‏های اسلامی معترض بي‌‏آنكه سندی برای اظهارات خود داشته باشند، قصد شبهه افكنی در مورد انتخابات را دارند كه در اين زمينه نيز برگزار كنندگان نشست حاضرند در هر تريبونی تعداد دانشگاه‌‏ها و اسامی نمايندگان انجمن‌‏ها به صورت شفاف اعلام كنند تا آشكار شود كه آرايش فعالان دانشجويی در داخل دفتر تحكيم وحدت به چه شكلی است.
وی در خصوص شبهات موجود در مورد تعداد حق راي‌‏های اعمال شده در اين انتخابات، گفت: حق رای دانشگاه تربيت مدرس در داخل نشست اعمال نشده و نماينده انجمن اسلامی دانشگاه تهران در اين نشست نيز عضو شورای مركزی اين دانشگاه بوده است. در مورد سعيد حبيبی و علی نيكو نسبتي؛ دو عضو شورای مركزی منتخب اتحاديه كه دوستان مدعی هستند كه اين دو نفر عضو انجمن اسلامی نيستند؛ بايد گفت كه اگر دوستان اطلاعی از اساسنامه و شرايط لازم برای كانديداتوری داشته باشند، مي‌‏دانند كه كانديداتوری كه از اعضای سابق انجمن علم و صنعت و تهران بوده و اكنون عضو انجمن های اسلامی دانشگاه تربيت مدرس و مفيد قم هستند، عضويت آنها كاملا بر مبنای اساسنامه دفتر تحكيم وحدت، قانونی و صلاحيت تشكيلاتی آنها مورد پذيرش شورای تحقيق بوده است و اين دو عضو منتخب شورای مركزی كه اكنون به ترتيب در دانشگاه‌‏های تربيت مدرس و مفيد قم مشغول تحصيل هستند، پيش از اين، در دانشگاه‌‏های علم‌‏وصنعت و تهران تحصيل مي‌‏كرده‌‏اند.
وی يادآور شد: طبق اساسنامه اتحاديه، عضو سابق شورای مركزی انجمن‌‏های اسلامی دانشگاه‌‏ها می تواند با امضا و تاييد سه انجمن اسلامی عضو اتحاديه، كانديدای شورای مركزی شود، برای هر يك از اين افراد اين روال تشكيلاتی طی شده است و هر دو فرد مذكور با بيشترين ميزان حمايت انجمن‌‏های اسلامی عضو اتحاديه انتخاب شده‌‏اند.

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

روايت غيررسمی

نشست انتخاباتی دفتر تحکيم
 

اخبار روز: www.iran-chabar.de

دوشنبه ١١ مهر ١٣٨۴ – ٣ اکتبر ٢٠٠۵
 

نوشته ی حسين ميرکريمی

صبح جمعه برای شركت در نشست تحكيم وارد تهران شدم. نشستی که برگزاری اش پس از اين همه کش و قوس خود نوعی پيروزی به شمار می رفت گر چه برای اولين بار نشست تحکيم خارج از خانه بود. پس از حضور در محل دفتر ادوار و پرس و جو از دوستان فهميدم روز اول نشست به بررسی پيشنهاد فراکسيون _يا فراکسيون های _ اقليت مبنی بر تشکيل شورای مرکزی به نسبت پنج به چهار و حضور يک مرضی الطرفين _بگذريم از اينکه مرضی الطرفين مورد نظر آقايان از سنتی ترين لايه های انجمن تهران بود_ گذشته که اين پيشنهاد صريحا توسط فراکسيون مدرن رد شده است. مضافا اينکه چنين پيشنهاد زياده خواهانه ای شامل امضای يک پروتکل برای تعيين خط مشی يک ساله تحکيم هم می شد. حال قضاوت اينکه چگونه می شود برای تشکلی با اين تنوع پيش از برگزاری انتخابات خط مشی تعيين کرد بماند برای مدعيان حفظ استقلال مجموعه. امضای پروتکلی با اين مضمون که تحکيم از روشنفکری دينی عدول نکند چه معنايی دارد؟ آخر بحث تئوریکی که سال هاست جريان دارد و به هيچ نتيجه قطعی نرسيده چگونه می تواند محور پروتکل اجرايی دفتر تحکيم قرار گيرد.

به هر روی جلسه رسمی آغاز شد، اعضای هيئت رييسه نشست (عبدالله مومنی، روزبه ریاضی و مجتبی بیات) انتخاب شدند، بيانيه هايی در حمايت از گنجی و محکوميت حبس غيرانسانی علی افشاری صادر شد و با توجه به رسميت داشتن جلسه _حضور ۴۵ رای با اينکه ۴۳ رای به جلسه رسميت می داد_ همه چيز برای برگزاری انتخابات شورای مرکزی آماده بود. در اين ميان گردانندگان فراکسيون دموکراسی خواه ملی و فراکسیون روشنگری (سنتی) به جای حضور در نشست به انجام مصاحبه و تخريب تحکيم مشغول بودند. شده بودند شريک دزد و رفيق قافله. يکی می گفت جريانی امنيتی قصد انشعاب در تحکيم را دارد و ديگری نويد تشکيل تحکيم وحدت واحد می داد، آنهم با شرکت طيف شيراز و حتما در آينده برای مهرورزی بيشتر بسيج و نهاد رهبری نيز در دانشگاه ها با اين تحکيم، وحدت می کنند. واقعا بايد از دوستان شورای مرکزی سابق سپاسگزار بود که با همه اين اوضاع تا خوابگاه دانشگاه شهيد بهشتی رفتند و با جناب حاج بابايی مذاکره نمودند تا جای سخنی باقی نماند و حجت بر همه تمام شود.

اما ماجرا از آنجا آغاز شد که زمانی که قرار شد انتخابات طبق تصویب فراکسیون مدرن (اکثریت) و بنا بر وزن آرای فراکسیون ها به نسبت هفت به سه برگزار شود و با انتخاب تنها هفت نفر، سه نفر دیگر برای فراکسيون رقيب گزارده شود، دانشگاه خواجه نصير و یکی از آرای شریف ساز مخالف را کوک کردند و ولوله ای در جمع افتاد. از آن سوی عبدالله مومنی برای جلوگيری از احتمال شقه شدن مجدد تحکيم و بنا به مذاکرات تلفنی چند دقیقه پیش خود خواستار بستن شورای مرکزی با نسبت پنج به چهار شد، البته بدون پروتکل، مرضی الطرفين و علی البدل. طبيعتا اين پيشنهاد _به زعم من صد در صد اشتباه_ مخالفان فراوانی داشت چرا که سه ماه مداکره برای اين انجام شده بود که پيشنهاد پنج به چهار طيف اقليت پذيرفته نشود. حال چگونه ممکن است پس از اينکه فرکسيون مدرن پيشنهاد شش به چهار را هم رد کرده به ناگاه پيشنهاد شخص آقای حاج بابايی را بپذيرد. من، روزبه رياضي، رضا دلبری و مرتضی اصلاح چی به عنوان مخالف و عبدالله مومني، مهدی امينی زاده، مصطفی صداقت جو و شروين قلی زاده به عنوان موافق طرح حرف زدیم. محور مخالفت ها بر عدم کارآمد بودن شورای پنج به چهار و ضربه خوردن به اهداف تحکيم از درون بود. اینکه پذیرش چنین طرحی باج دادن رسمی به گروهی است که به برخی محافل قدرت متصل هستند. محور موافقت ها هم اجتناب از انشعاب، ضربه خوردن مجموعه و سوء استفاده حکومت می شد. زمانی که پيشنهاد به رای گذاشته شد در کمال ناباوری پيشنهاد رای آورده، تصويب شد و علی رغم تهديد برخی دوستان به ترک نشست قرار بر اين شد که کليت فراکسيون به رای اعمال شده پايبند باشند تا نشان دهند برخلاف برخی به حرف خود متعهد هستند.

بالاخره پس از ساعت ها انتظار جناب حاج بابایی از برج عاج خود پایین آمده و در نشست حاضر شدند اما طنز قضیه این بود که تنها همراه ایشان آقای کوروش جعفری دبیر فراکسیون دموکراسی خواه ملی بود و مشخص نبود آن ۱۵ یا ۱۶ حق رای ادعایی کجا رفته اند. اما این انتظار دیری نپایید که جناب دکتر فرمود بر مبنای تلفنی که با آن پایان برگزاری انتخابات به ما اعلام شد، دوستان ما متفرق شدند و اکنون امکان جمع کردن آنها نیست و حتما انتظار هم داشتند انتخابات بدون حضور کاندیداها و حق رای های ادعاییشان برگزار شود. اینجاست که بچه ها احساس کردند آقایان واقعا احساس زیرکی میکنند. چگونه می شود این همه آدم از همه زندگی خود بزنند، از سراسر ایران به تهران بیایند، یک شبانه روز کامل نخوابند و غذای درستی هم نخورند اما جناب حاج بابایی نتواند دوستانش را برای چند ساعت جمع کند؟ مگر همین عزیزان در نشست خواجه نصیر دو نیمه شب در نشست حاضر نشدند؟ پس چه شده که امروز دچار خواب آلودگی شده اند؟ یا اینکه ۱۵ حق رای ادعایی حاج بابایی شامل دانشگاه اصفهان _که در حال حاضر شورای مرکزی ندارد_، تهران _که دو رایش در فراکسیون مدرن بودند_، اهواز _که بچه هایشان می گفتند اگر آقای ... راببینند با او برخورد بدی خواهند کرد_ و قس علی هذا می باشد؟ چیزی که به نظر مطابق با حقیقت می رسید این بود که نه تنها جناب حاج بابایی پانزده حق رای با خود ندارد بلکه دانشگاه های غایب در نشست نیز از ایشان حمایت نکرده اند و الا حتما با ایشان در نشست حاضر می شدند. ائتلاف این دانشگاه ها با آقای حاج بابایی نه بر مبنایی تئوریک که بر اثر ضعف تشکیلات دفتر و احیانا وعده آقای حاج بابایی به آنان برای وارد کردنشان به شورای مرکزی بود. اگر برای آقای حاج بابایی اینقدر شورای مرکزی تحکیم مهم است که سه ماه برای آن مذاکره می کند چگونه می تواند آنرا به یک شب رها کند و دوستانش را به رخت خواب بفرستد؟ جز این است که آن همه ادعا پوچ بوده و تفنگ آقایان خالی تر از هر زمان دیگری است؟ جز این است که آقایان می خواهند به اسم فراکسیون دموکراسی خواه و با ادعای ائتلاف با فراکسیون سنتی (روشنگری) و تحت فشار بودن از سوی آنها، ضددموکراتیک ترین گرایش ها را از انجمن تحت سلطه تهران وارد شورای مرکزی کنند و نهایتا همان راه طباطبایی طیف شیراز را بروند؟ واقعا ادعای آقای حاج بابایی که فکر نمی کرده این همه آدم معطل شده باشند نوعی توهین به مجموعه نیست؟

با همه این بحث ها دوستان ما در فراکسیون مدرن به کاندیداتوری افرادی رضایت ندادند که نه خود حضور دارند نه معرفی نامه ای از انجمن خود دارند. از کجا که همین فردا افراد مورد نظر کاندیداتوری خود را تکذیب نمی کردند؟ مگر پس از نشست خواجه نصیر عین همین اتفاق برای رضا حجتی از فراکسیون سنتی روی نداد؟ پس توافقنامه ای تنظیم و امضا شد که امشب تنها پنج عضو شورا از فراکسیون مدرن انتخاب شوند و چهار عضو دیگر در زمانی دیگر _اگر خطا نکنم دو هفته بعد_ از فراکسیون رقیب برگزیده شوند. البته پس از پایان شمارش آرا اعلام شد که این اعضا همگی اصلی بوده و با حضور آنها جلسات شورای مرکزی رسمی می باشد و این نکته ای بود که ظاهرا جناب حاج بابایی پیش بینی اش را نکرده بود _باید آفرین گفت به علی افشاری_ و از آن یکه خورد گرچه واکنش چندانی نیز نتوانست نشان دهد. گر چه در کل دوستان مدرن از نتیجه کسب شده راضی بودند اما به نظر من با توجه به وزن طیف مقابل باید گفت آنها سود کرده اند و کسب دو علی البدل شاید در آینده چندان هم برای آنها بی فایده نباشد و باعث ضربه زدن به مجموعه بشود. شورای مرکزی تشکیل شد و با توجه به هماهنگی بسیار مناسبی که در بدنه مجموعه وجود داشت امید آن می رود که در شرایط خطیر فعلی تحکیم بتواند فارغ از درگیری های داخلی، گامی به پیش بردارد. گر چه شورای مرکزی عموما از دوستانی کم تجربه تشکیل شده اما حضور افرادی چون جناب سعید حبیبی _که از قضا دانشجوی فوق لیسانس فلسفه در دانشگاه تربیت مدرس است و مجبور شد از سوی دانشگاه علامه، شهید رجایی و سهند تبریز کاندیدا شود_ خود می تواند کمکی به جان گرفتن مجدد تحکیم کند. چه اینکه ایده های ایشان در زمینه پیوند و توجه بیشتر به جنبش های اجتماعی دیگر _کارگری و زنان_ خود می تواند راه جدیدی برای فعالیت پیش روی تحکیم بگذارد. راهی که تا پیش از این مغفول و مهجور مانده بود.

شاید جالبترین _و غم انگیزترین_ قسمت نشست پایان آن و خداحافظی همیشگی اعضای شورای مرکزی بود. جایی که مهدی امینی زاده _که به لطف سال ها فعالیت بی چشم داشت برای آزادی و عدالت باید یک هفته پس از ثبت نام از دانشگاه مفید قم که متعلق به آیت الله موسوی اردبیلی است اخراج شود_ و عبدالله مومنی به یاد آن همه خاطرات خوب و بد اشک ریختند. رضا دلبری برای همیشه با تحکیم وداع کرد و همه به احترام از علی افشاری گفتند. افشاری که پس از یازده سال فعالیت در تحکیم در حالی با تواضع همیشگی اش از مجموعه می رود که یازده سال مجازات با خود دارد. هر یک سال فعالیت برابر یک سال مجازات. از من اگر می پرسیدند می گفتم به ازای هر یک سال فعالیت باید ده سال حبس بگیرد که ارزشش بیش از این حرف هاست و استبداد از او ضربه ها خورده است. به قول سعید حبیبی نماد جنبش دانشجویی ایران است و بر گردن همه ما و مجموعه دفتر تحکیم حق بزرگی دارد. واقعا روا نیست که ساکت بنشینیم تا بر حرمت و عزت مجموعه این چنین جفا شود. کاش شورای مرکزی جدید هر چه سریعتر طرحی را برای دفاع هماهنگ از افشاری اجرا کند که در حال حاضر مهمترین وظیفه اش همین است.

وقتی ساعت شش صبح شنبه نشست به پایان رسید و همه به خیابان سرازیر شدیم به این فکر می کردیم که تحکیم تا کی مقاومت می کند. حرف آخر عبدالله مومنی در گوشم تکرار می شد آنجایی که گفت: «من پس از هشت سال فعالیت در تحکیم جایی را نمی شناسم که در آن به فعالیت ادامه دهم». سخنی بود انگار از زبان همه ما که آنجا با بغضی فروخورده حاضر بودیم. کاش کسانی که پیشه شان ستمگری ست و بر سمند سرکش استبداد نشسته اند و برای تباهی ملتی تیغ می گردانند بودند و این اشک ها را می دیدند. می دیدند که بچه های ما با این همه ظلم و ددمنشی هنوز ایستاده اند، می خواهند مبارزه کنند و به قول علی «چراغ امید مردم باشند» در زمانه ای که هر کالای بوگندویی بر عقیده و آزادی رجحان دارد. بچه های ما مبارزه می کنند که عاشق آزادی اند نه از کسی مالی خواسته اند و نه از حاکمان قدرتی. صداقتی که تنها در تحکیم دیدم، نه هیچ جای دیگر و از همین روست که من و بقیه نیز مثل عبدالله جای دیگری برای فعالیت نمی شناسیم.


منبع: http://www.jonbesh-e-no.blogfa.com/

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم مهر 1384ساعت 0:41  توسط جوانان پیشگام ایران   | 

تجمع دانشجويان دانشگاه بهشتی در اعتراض به نداشتن خوابگاه

دانشجوی بی خوابگاه، شب را در ترمينال و پارکهای تهران به صبح می رساند
 

اخبار روز: www.iran-chabar.de

سه شنبه ١٢ مهر ١٣٨۴ – ۴ اکتبر ٢٠٠۵


ايسنا: جمعی از دانشجويان دانشگاه شهيد بهشتی بار ديگر امروز در اعتراض به نداشتن خوابگاه در محوطه دانشگاه تجمع كردند.
يکی از اين دانشجويان در تماسی با سرويس صنفی آموزشی خبرگزاری دانشجويان ايران گفت: بيش از سيصد دانشجو امروز در اعتراض به كمبود خوابگاه دانشجويی اعتراض كرده‌اند.
وی گفت: اكثر دانشجويان شهرستانی هستند که به دليل نداشتن خوابگاه و سرپناه شبها را در پارك،‌ ترمينال و خيابان‌های تهران به صبح مي‌رسانند.
دانشجوی ديگری مدعی شد: هيچ يك از مسئولين دانشگاه پاسخگوی اين مشکل بزرگ دانشجويان نيستند و حتی دانشجويان متحصن را به اخراج و برخورد انضباطی تهديد كرده‌اند.
شايان ذکر است، دانشگاه شهيد بهشتی امسال علاوه بر کمبود خوابگاه به نسبت دانشجوی پذيرفته شده، امسال مجبور به تخليه دو خوابگاه دانشجويی خود شده است به نحويی که در حال حاضر بيش از هشتصد دانشجوی اين دانشگاه بی خوابگاه هستند.
رييس قوه‌ قضاييه پيش از اين در ديدار وزير علوم، گفته بود: جلوی تمام احكام تخليه دانشگاه ها و خوابگاه‌ها كه توسط دادگاه‌ها صادر مي‌شود، گرفته خواهد شد و قوه‌ قضاييه پشتيبان وزارت علوم و دانشگاه‌هاست

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم مهر 1384ساعت 21:56  توسط جوانان پیشگام ایران   | 

   گزارشی از نشست دو روزه دفتر تحکیم وحدت

               تحکیمی‌ها به توافق رسیدند

محمدرضا خسروی

۱۰ مهر ۱۳۸۴

تحکیمی‌ها به توافق رسیدند

ساعت ۵:۴۵ بامداد شنبه ۹/۷/۱۳۸۴ ، زمانی که مهدی امینی زاده ، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت – طیف علامه- در کنار سایر اعضای این شورا ، علی افشاری ، رضا دلبری و عبدالله مومنی برای آخرین بار در کسوت عضو شورای مرکزی در صحن نشست انتخاباتی اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های سراسر کشور از خوشحالی و ناراحتی خود سخن گفت ، اشک از چشمان وی و سایر اعضای شورای عمومی دفتر تحکیم سرازیر شد. سپس در یک فضای احساسی که ناشی از تشکیل شورای مرکزی جدید تحکیم بود ، امینی زاده از صدور حکم زندان برای علی افشاری سخن گفت، و بدین ترتیب نشست انتخاباتی دفتر تحکیم وحدت که می رفت به انشقاق دوباره مجموعه اتحادیه منجر گردد ، نهایتا با توافق فراکسیون های دموکراسی خواه ملی و مدرن دفتر تحکیم ، با عضویت اعضای جدید در قامت شورای مرکزی تحکیم به کار خود خاتمه داد.

اولین نشست انتخاباتی دفتر تحکیم وحدت در دولت جدید، همانگونه که انتظار می رفت با مخالفت مراجع صدور مجوز برگزاری نشست در دانشگاه ها ، در مکانی خارج از دانشگاه و در محل دفتر سازمان دانش آموختگان ایران اسلامی – ادوارتحکیم وحدت- و با حضور ۴۵ دارندگان حق رای از دانشگاه های مختلف عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت به رسمیت رسید.
از چند ماه پیش که نخستین بار ، عبدالله مومنی ، دبیر تشکیلات دفتر تحکیم ، برگزاری نشست انتخاباتی را اعلام کردف تا زمان برگزاری این نشست در روزهای های ۷ و ۸ مهرماه ۱۳۸۴ ، تحولات مهمی در اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های سراسر کشور به وقوع پیوست. تحکیم که همواره در مسیر فعالیت های تشکیلاتی خود در دانشگاه به دو فراکسیون مدرن و سنتی تقسیم می شد، در این نشست و در پی شکافی که از یک سو میان اعضای فراکسیون سنتی طیف علامه و از سوی دیگر در پی جداشدن برخی از دانشگاه های شهرستانی عضو فراکسیون مدرن به وجود آمده بود، به سه فراکسیون سنتی ، مدرن و دموکراسی خواه ملی تقسیم ش. این امر، توافق فراکسیون ها برای حضور در ترکیب شورای مرکزی جدید این تشکل را با بن بست روبرو می ساخت.

خط قرمز فراکسیون‌ها

فراکسیون دموکراسی خواه با محوریت دانشگاه شهید بهشتی و شخص مجید حاج بابایی عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت ، خط قرمز خود را برگزاری نشست انتخاباتی در دانشگاه اعلام کرده بود، و فراکسیون سنتی نیز با محوریت دانشگاه تهران، برگزاری هرگونه نشستی را در محل سازمان ادوار غیرقانونی خوانده و با صدور بیانیه ای به انتقاد از عملکرد فراکسیون های دیگر اتحادیه پرداخته بود.
از پس همه این درگیری ها و اختلاف سلیقه ها، اما نشست انتخاباتی با حضور اعضای فراکسیون مدرن دفتر تحکیم وحدت در محل سازمان ادوار تشکیل شد. صدور حکم ۶ سال حبس تعزیری و ۵ سال محرومیت از حقوق اجتماعی برای علی افشاری از جمله اولین بحث های اعضای فراکسیون مدرن تحکیم در این نشست بود . اعضای این فراکسیون قاطعانه از علی افشاری که یکی از ستون های اصلی اتحادیه در دهه ۷۰ است حمایت کردند و هریک، برنامه های مختلفی را در راستای محکومیت عملکرد قوه قضاییه در صدور چنین حکمی پیشنهاد دادند.
اما بحث اصلی در خصوص نحوه حضور فراکسیون ها در ترکیب شورای مرکزی از این پس آغاز شد و تا آخرین لحظات برگزاری نشست انتخاباتی نیز دنبال شد. اعضای فراکسیون مدرن بر اساس آخرین توافق خود در ماه های گذشته ترکیب ۷ به ۳ را برای حضور اعضای فراکسیون مدرن (اکثریت) و فراکسیون سنتی و دموکراسی خواه ملی (اقلیت) پیشنهاد کردند و مجددا بر آن تاکید ورزیدند. این در حالی بود که مذاکرات ماه های گذشته اعضای شورای مرکزی و هیات رئیسه فراکسیون مدرن با اعضای فراکسیون دموکراسی خواه ملی، حاکی از این بود که فراکسیون اقلیت ترکیب ۵ به ۴ را برای شورای مرکزی پیشنهاد داده اند و بر موضع خود نیز پافشاری می کند. ایستادگی فراکسیون ها بر این نظرها می توانست سبب تقویت احتمال انشقاق در تحکیم شود.

اما امید...

اما حضور جعفری دبیر انجمن اسلامی دانشگاه شهید بهشتی و دبیر فراکسیون دموکراسی خواه ملی در جلسه عصر پنجشنبه فراکسیون مدرن حاکی از این بود که باب گفت و گو میان فراکسیون ها گشوده است و امید توافق میان اعضای فراکسیون ها بیش از پیش وجود دارد. توافقی که در تمامی نشست های انتخاباتی دفتر تحکیم، همواره در آخرین لحظات حاصل می شد و ترکیب شورای مرکزی شکل می گرفت.
جعفری اما در جلسه فراکسیون مدرن از اهداف فراکسیون متبوع خویش گفت و توانمند کردن مجموعه و حفظ انسجام و وحدت دفتر تحکیم وحدت را اولویت اصلی این فراکسیون دانست. وی همچنین بر داشتن حق آبستراکسیون در ترکیب شورای مرکزی از سوی فراکسیون خود و اختلاف یک رای، میان اعضای دو فراکسیون تاکید کرد.

سپس مومنی دبیر تشکیلات تحکیم ضمن اینکه آبستراکسیون را بر اساس نحوه توزیع حق رای ها میان فراکسیون ها ، خارج از توان فراکسیون دموکراسی خواه و سنتی دانست افزود: ما برای اینکه حسن نیت خود را به اعضای این دو فراکسیون نشان دهیم حق سه جلسه آبستراکسیون را برای آنان به رسمیت شناخته ایم.
از پس این گفت و گوها ، جلسه فراکسیون مدرن با حضور ۳۴ نماینده دارای حق رای از دانشگاه های مختلف عضو این فراکسیون، به رسمیت رسید و به بیانیه فراکسیون روشنگری (سنتی) دفتر تحکیم و دانشگاه های تهران و علوم پزشکی اشاره شد. این بیانیه که درست یک روز قبل از برگزاری نشست اتحادیه انتشار یافت، ضمن انتقاد بسیار شدید از اعضای فراکسیون های مدرن و دموکراسی خواه، راه حل مشکلات موجود و رفع بن بست ها و انحرافات در مجموعه را برگزاری همایش سراسری با حضور کلیه اعضای انجمن های عضو اتحادیه اعم از علامه ، شیراز و مستقل دانسته و خواستار تشکیل آن در یکی از دانشگاه های تهران یا تبریز شده بود. این بیانیه برگزاری هرگونه نشستی در خارج از مجموعه دانشگاه را غیرقانونی خوانده و نشست برگزار شده در محل ادوار تحکیم را فاقد وجاهت قانونی اعلام کرده بود.

پیشنهادها رسید

پس از بحث در خصوص این بیانیه ، پیشنهادی از سوی برخی از دانشگاه ها به هیات رئیسه فراکسیون مدرن رسید و آن پیشنهاد ترکیب ۶ به ۴ اعضای فراکسیون ها در شورای مرکزی تحکیم بود . در نهایت این پیشنهاد پس از دو دور رای گیری و کسب حدنصاب لازم به تصویب رسید و موضع فراکسیون بدین ترتیب تعدیل گردید تا شاید با این اقدام و در پی مذاکراتی که با اعضای فراکسیون های دموکراسی خواه و سنتی انجام شد ، از بروز اختلافات در مجموعه جلوگیری به عمل آید و نشست انتخاباتی که برای برگزاری آن تلاش های زیادی صورت گرفته بود به نتیجه مثبتی بیانجامد. این اما همه ماجرا نبود. در روز دوم برگزاری نشست و زمانی که اعضای فراکسیون دموکراسی خواه با پیشنهاد جدید فراکسیون مدرن مبنی بر حضور ۶ به ۴ در ترکیب شورای مرکزی نیز مخالفت نمودند ، ۷ عضو دارای حق رای از جمله نمایندگان دانشگاه های یزد و علوم پزشکی کرمان از نشست شورای عمومی خارج شدند، تا بدین ترتیب نشست شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت رسمیت خود را از دست دهد. نمایندگان این دانشگاه ها برگزاری هر انتخاباتی را بدون توافق فراکسیون ها مردود اعلام کردند و خواستار مذاکره بیشتر با فراکسیون های مقابل شدند و بدین نحو دور جدیدی از مذاکرات توسط عبدالله مومنی و مهدی امینی زاده با اعضای فراکسیون دموکراسی خواه آغاز شد. با این پیش شرط که اگر توافقی با فراکسیون مقابل صورت نگرفت، همه دانشگاه های عضو فراکسیون مدرن در انتخابات شرکت کنند و حق خروج از جلسه را نداشته باشند. مذاکرات باردیگر به نتیجه نرسید و به این ترتیب ۱۲ کاندیدای شورای مرکزی که همگی از اعضای فراکسیون مدرن بودند معرفی شدند تا ۷ نفر انتخاب شوند و ۳ جای باقی مانده شورای مرکزی نیز برای حضور اعضای فراکسیون سنتی و دموکراسی خواه خالی بماند.
پس از اعلام این موضع ، آخرین پیشنهاد فراکسیون مدرن نیز مطرح شد و اعضای پیشنهاد دهنده برای جلوگیری از انشقاق در دفتر تحکیم وحدت، خواستار رای گیری نظر فراکسون دموکراسی خواه ملی مبنی بر ترکیب ۵ به ۴ شدند. پیشنهادی که به تصویب رسید تا در نخستین ساعات بامداد شنبه، اعضای فراکسیون مدرن همراه با سنتی ها و فراکسیون دموکراسی خواه ملی در محل برگزاری نشست حاضرشوند و توافق نهایی صورت پذیرد.
در پی انجام این توافق، فراکسیون مدرن تحکیم، سعید حبیبی، محمد هاشمی، فرید مدرسی، حنیف یزدانی و علی نیکو نسبتی را برای حضور در ترکیب شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت برگزیدند و قرار بر این شد که ۴ عضو باقی مانده شورای مرکزی نیز تا ۲ هفته دیگر از سوی فراکسیون های سنتی و دموکراسی خواه معرفی شوند. اینگونه بود که انتخابات شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت پس از گذشت ۴۸ ساعت مذاکره و رایزنی میان فراکسیون ها به نتیجه رسید.

اینک می بایست منتظر معرفی افراد از سوی این دو فراکسیون ماند و پس از آن در خصوص تحولات آینده دفتر تحکیم وحدت به عنوان بزرگترین تشکل دانشجویی دانشگاه های کشور به اظهار نظر پرداخت. اما نکته ای که نباید مغفول بماند آنکه، اعضای دفتر تحکیم باید با توجه به چالش های جدی پیش روی جنبش دانشجویی و جامعه، از یک سو، و طبیعی بودن حضور دیدگاه های مختلف در تحکیم،با اتخاذ تدابیر مختلف، راه را به روی همبستگی این مجموعه دانشجویی بگشایند. خرد سیاسی و اجتماعی حکم می کند که این مجموعه دانشجویی به سوی همبستگی، در عین احترام به خاصیت جبهه ای آن، پیش برود.

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم مهر 1384ساعت 1:7  توسط جوانان پیشگام ایران   | 

چهار ماه بلاتکليفی

کيانوش سنجری چهار ماه است در بند دويست و نه زندان اوين بازداشت است
 

اخبار روز: www.iran-chabar.de

پنجشنبه ۷ مهر ١٣٨۴ – ٢۹ سپتامبر ٢٠٠۵


کميته دانشجويی دفاع از زندانيان سياسی: با گذشت حدود 4 ماه از بازداشت کيانوش سنجری عضو "جبهه متحد دانشجويي" وی همچنان در بند 209 زندان اوين در وضعيت بلاتکليفی به سر ميبرد. مادر اين زندانی که هفته ی گذشته توانسته بود بعد از مدتها وی را در زندان ملاقات کند با ابراز نگرانی از شرايط نگهداری او گفت: که کيانوش سنجری به دليل نگهداری طولانی در سلول انفرادی از لحاظ جسمانی بسيار ضعيف شده به طوری که وی در ابتدا او را نشناخته است.
کيانوش سنجری در تاريخ 26 خرداد ماه يک روز قبل از برگزاری انتخابات رياست جمهوری در منزلش در تهران توسط نيروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد و تاکنون در بند 209 زندان اوين در بلاتکليفی به سر ميبرد.
لازم به ذکر است کيانوش سنجری پيش از اين نيز بارها به اتهامات گوناگون بازداشت و حدود 2 سال در زندان به سر برده بود.
کميته دانشجويی دفاع از زندانيان سياسی ضمن محکوم نمودن بازداشت غير قانونی و نگهداری طولانی مدت کيانوش سنجری در سلول انفرادی خواستار آزادی فوری او و تمامی زندانيان سياسی ميباشد.

+ نوشته شده در  جمعه هشتم مهر 1384ساعت 3:6  توسط جوانان پیشگام ایران   |