تحولات دفتر تحكيم وحدت در گفت و گو با عبدالله مومني

مشکل عمده، محدوديت هاست

عبدالله مومني، دبير تشكيلات دفتر تحكيم وحدت – طيف علامه – هنوز هم همچون سال ۱۳۸۰ كه براي اولين بار به عضويت شوراي مركزي تحكيم انتخاب شد، سرشار از پويايي و نشاط است، به بهانه اعلام برگزاري نشست انتخاباتي دفتر تحكيم وحدت با او به گفت و گو نشسته‌ایم.

دليل عدم توافق فراكسيون ها براي برگزاري نشست انتخاباتي در ماه هاي اخير چه بود ؟
عمده ترين مشكلي كه دفتر تحكيم وحدت در ۲-۳ سال گذشته همواره با آن مواجه بوده، دشواري ها و محدوديت ها بر سر راه برگزاري نشست هاي دفتر تحكيم وحدت بوده است. عدم امكان برگزاري نشست هاي تحكيم موجب شده كه ميان انجمن ها و فعالين دانشجويي فاصله به وجود بيايد و در نتیجه به علت عدم شناخت صحيح، نداشتن ارتباط و تعامل نزديك بين انجمن ها، به نوعي زمينه هاي بدبيني و بعضاٌ بي اعتمادي بين اعضا فراهم آید. سابقاٌ دفتر تحكيم وحدت برمبناي اساسنامه و شرايطي كه فراهم مي شد همه ماهه اقدام به برگزاري نشست ماهيانه مي كرد. در آن نشست ها عمدتاٌ مسايل مختلف انجمن ها و مشكلات و چالش هاي پيش رو به بحث و تبادل نظر گذاشته مي شد و فعالين دانشجويي از مشكلات و موانع فعاليت هاي دانشجويي در سراسر كشور مطلع مي شدند. این امر باعث می شد يك هم كنشي و فعاليت جمعي مشترك، در راستاي دفاع از حقوق تضييع شده انجمن هايي كه به نوعي مورد اجحاف قرار مي گرفتند، صورت بپذيرد، و همين تلاش ها و اقدامات دسته جمعي، منجر به اتحاد و بازيابي اعتماد در داخل مجموعه شود.

در طول ساليان گذشته بود كه معمولاٌ اعضاي اتحاديه كمتر دور هم جمع مي شدند و گردهم آيي ها و بحث ها و تبادل افكار و آراء در دفتر تحكيم وحدت به دليل فشارهاي وارده از سوي حكومت به نوعي با پارادوكس هايي مواجه مي شد، تعامل مثبت و مناسب بين اعضا و ارتباط گيري بدنه دانشجويي با اعضاي كادر مركزي، به نوعي زمينه عدم شناخت را فراهم كرد. حاصل اين عدم شناخت، کم شدن اعتماد در داخل مجموعه بود. در كنار اين بايد اضافه كرد كه مجموعه تحكيم، كاملاٌ متكثر و متنوع است كو طيف هاي مختلف فكري ، سياسي و هويتي را در برمي گيرد، ولی به دليل اينكه تنها محمل فعاليت هاي اصلاح طلبانه است، دانشجويان با گرايش ها و سلايق مختلف سياسي و فكري و با رويكرد اعتراضي نسبت به حكومت در اين مجموعه فعاليت مي كنند. لازمه اين تكثر و حفظ پويايي به رسميت شناختن حقوق هويت هاي مختلف در درون مجموعه دفتر تحكيم است، و به نظر مي رسد كه رمز ماندگاري و پويايي دفتر تحكيم به عنوان اصلي ترين حركت دانشجويي طي جند سال گذشته هم همين تكثر و تنوع و به رسميت شناختن گرايش ها و سلايق مختلف – چه اكثريت و چه اقليت - بوده است.

در حال حاضر مشكلي كه مجموعه دفتر تحكيم با آن مواجه است اين است كه به هر حال به دليل محدوديت ها و فشارهاي حكومت و به دليل مشكلاتي كه تحكيم براي فعاليت هاي مستقل دانشجويي در درون دانشگاه ها داشته و دارد، به نوعي روحيه تحول پذيري و درك متقابل در مجموعه پايين آمده و آستانه تحمل مجموعه به دليل همين فشارهاي بيروني و عدم امكان براي فعاليت هاي مستقل، كاهش يافته و موجب بروز بي اعتمادي هايي در مجموعه شده است. اما در حال حاضر، عليرغم اينكه بدبيني هايي وجود دارد و بي اعتمادي هايي كه ريشه در كنش و واكنش هاي گرايش هاي مختلف سياسي در درون تحكيم دارد، گفت و گو هاي مثبتي صورت گرفته، و خوشبختانه زمينه هاي لازم براي توافق و تفاهم به وجود آمده است. ما اميدواريم تعويق و تاخيري كه در ماه هاي اخير به دليل عدم اجماع و درك متقابل بين گرايشهاي مختلف موجود در دفتر تحكيم، در روند برگزاري نشست دفتر تحكيم وحدت به وجود آمده، طي روزهاي آينده حل شود و ما شاهد برگزاري نشستي با حضور حداكثري انجمن هاي عضو طيف علامه دفتر تحكيم وحدت باشيم.امیدواریم در نتيجه این نشست در يك فرآيند دموكراتيك شوراي مركزي انتخاب شود و سپس هم به جهت تشكيلاتي، دفتر تحكيم را بازسازي، و هم به جهت فكريف اين مجموعه را به سمت نوسازي فكري ببرد.

مشکلات در راه

شما در مورد مشكلاتي كه در راه برگزاري نشست از سوي حكومت برايتان به وجود آمد گفتيد، فكر نمي كنيد كه با توجه به شرايط موجود و تركيب جديد وزارت علوم اين مشكلات همچنان پابرجا خواهند ماند و نخواهيد توانست نشست انتخاباتي خود را در دانشگاه برگزار كنيد؟
در شرايط كنوني اولويت راهبردي دفتر تحكيم وحدت را برگزاري نشست تحكيم و فراهم نمودن زمينه برگزاري انتخابات شوراي مركزي قرار داده ايم و برگزاري نشست در مكان دانشگاهي اولويت دوم ما خواهد بود. گرچه ما معتقديم كه دفتر تحكيم وحدت بزرگترين تشكيلات دانشجويي كشور است و اصلي ترين حركت هاي دانشجويي نيز توسط تحكيم در سالهاي گذشته پي گرفته مي شد و این حق مسلم و بديهي دانشجويان عضو تحكيم است که باید توسط حكومت به رسميت شناخته شود. ما معتقديم دانشگاه خانه دانشجويان و دفتر تحكيم وحدت است و اگر قرار بر اين است كه نشست هاي تحكيم در دانشگاه برگزار نشود قاعدتاٌ نبايد شاهد برگزاري هيچ نشست و گرد هم آيي در درون دانشگاه ها باشيم. زيرا زماني كه يك تشكيلات دانشجويي كه از بالاترين پايگاه دانشجويي برخوردار است از حقوق اوليه و مسلم خود بي بهره باشد و امكانات لازم براي برگزاري نشستهاي درون تشكيلاتي در اختيارش قرار نگيرد، به مراتب اولي بايستي ديگر تشكلهايي كه اساساٌ با ذات و ماهيت دانشگاه كه روشنگري و نقادي مي باشد در تضاد هستند، امكاناتي در داخل دانشگاه داشته باشند.

ما امروز متاسفانه شاهدیم كه تشكل هايي كه كمترين قرابت و نزديكي را با دانشجويان و دانشگاه دارند، به راحتي از حق فعاليت آزاد برخوردارند و امكانات دولتي و تمامي لوازم براي برگزاري نشست ها و فعاليت هاي آنها فراهم است. در عوض محدوديت ها بيشتر متوجه دفتر تحكيم وحدت مي شود كه آن هم به دليل مشي نقادانه و اعتراضي در طول ساليان گذشته بوده كه موجب غضب حاكميت شده است. اكنون هم ما معتقديم كه اگر مجموعه دفتر تحكيم منسجم باشد و انجمن هاي اسلامي عضو اين اتحاديه بر سر برگزاري نشست انتخاباتي متفق القول باشند و اختلافات و مسايل حاشيه اي خود را كنار بگذارند و بر روي اصل برگزاري نشست توافق كنند، دفتر تحكيم وحدت اين توان را خواهد داشت كه در اين ايام كه شاهد حضور دانشجويان در دانشگاه هستيم، نشست خود را در دانشگاه برگزار كند. گر چه كه بر مبناي آيين نامه ها و مقررات فعاليت هاي دانشجويي، هيات نظارت و وزارت علوم، متصدي صدور مجوز هستند و قطعاٌ اين كار را نخواهند كرد، و احتمالا بيش از گذشته براي مجموعه محدوديت ايجاد خواهند كرد، ولي ما از طريق نافرماني مدني و مقاومت مدني مي توانيم بر روي حرف خود اصرار كرده و از اين طريق نشست خود را در دانشگاه برگزار كنيم. ليكن اگر براي دوستان همچنان اختلاف سلايق حائز اهميت باشد و بيشتر به دنبال پرداختن به مسايل حاشيه اي باشند تا مسايل اساسي و اصلي، كه همان برگزاري نشست و انتخابات شوراي مركزي است، طبيعتاٌ بايد وقت مان را صرف مسايل حاشيه اي كنيم و به دليل ضرورت زماني براي انتخابات، نشست را در بيرون از دانشگاه برگزار كنيم. ضمن آنکه ما معتقديم مشروعيت دفتر تحكيم و انجمن هاي اسلامي دانشجويان به بدنه دانشجويي بر مي گردد نه به مكان جغرافيايي كه نشست در آن برگزار مي شود. آنچه به ما مشروعيت مي دهد و حقانيت ما را ثابت مي كند، حضور انجمن هاي اسلامي دانشجوياني است كه به هر حال در داخل دانشگاه ها بدنه دانشجويي خود را نمايندگي مي كنند و در پي يك نشست، اعضاي شوراي مركزي خود را انتخاب مي كنند. به هر حال اميدواريم با اجماع نظري كه در خصوص برگزاري نشست در درون مجموعه وجود دارد ، مسايل و اختلافات و عدم درك متقابل به كنار زده شود و در روز هاي آينده نشستي را برگزار كنيم كه در نتيجه آن، دفاع از حق تضييع شده دانشجويان و مقابله باسلب حقوق اجتماعي و سياسي اين تشكل را به همراه داشته باشد.

يكي از انتقادات خيلي جدي كه مخالفان تحكيم به اتحاديه وارد مي كنند اين است كه روند برگزاري انتخابات در دفتر تحكيم وحدت، روندي دموكراتيك نيست. يعني در هر دوره برگزاري انتخابات، تركيب شوراي مركزي و نسبت حضور فراكسيون ها در شوراي مركزي با لابي و رايزني، از پيش تعيين مي شود. در اين مورد توضيح مي دهيد؟
اين بحث بيشتر از سوي جرياناتي مطرح مي شود كه وضعيت موجود در تحكيم را نمي پسندند و به نوعي مي توان گفت منتقدان حركت هاي دفتر تحكيم وحدت در ساليان گذشته بوده اند. معمولاٌ در ايام برگزاري انتخابات دفتر تحكيم، گفت و گوها و رايزني هايي پيرامون وزن فراكسيون ها و طيف هاي مختلف در مجموعه دفتر تحكيم صورت مي گيرد و بر اساس وزن و خاستگاه اجتماعي فراكسيون هاي مختلف يا انجمن هاي عضو اتحاديه، توافقاتي پيرامون برگزاري انتخابات صورت مي گيرد كه در اين توافقات هم حقوق اكثريت لحاظ مي شود و هم حقوق اقليت به رسميت شناخته مي شود. من فكر نمي كنم رايزني و گفت و گو پيرامون به رسميت شناختن حقوق اكثريت و اقليت و توافق بين اعضاي فراكسيون ها و اعضاي دفتر تحكيم كه خودشان مشروعيت دهنده انتخابات تحكيم هستند، منافي با قواعد دموكراتيك باشد. از اين جهت معتقدم این حركت هانه تنها در منافات با قواعد دموكراتيك نيست، كه خود تقويت كننده اصول دموكراتيك هم هست.به هر حال هر انتخاباتی تحت فرآيندي دموكراتيك و در نتيجه گفت و گوها و تعامل بين فراكسيون هاي مختلف و در نتيجه رضايت اكثريت اعضا حاصل مي شود.این بحث ها به نظر من به مجموعه آسيب وارد مي كند و مجوجب تضعیف آن می شود،ولي نهايتاٌ انتخابات ادوار گذشته تحكيم،بيشتر بر اساس اجماع اعضاي انجمن هاي عضو اتحاديه بوده و اكثريت اعضا طي قواعد دموكراتيك به اين نتيجه مي رسيدند كه چه کسانی را برای عضویت در شوراي مركزي انتخاب كنند.

توافق بين فراکسيون ها

به نظر شما با توافقي كه ميان دو فراكسيون حاصل شده، آيا در نشست 7 و 8 مهر ماه انتخابات برگزار خواهد شد يا باز هم شاهد اين خواهیم بود كه يك فراكسيون به وعده هايش پايبند نمي ماند؟
ما به دليل اينكه در آستانه بازگشايي دانشگاه ها هستيم و معتقديم كه بايستي يك شوراي مركزي شكل بگيرد كه با انگيزه بيشتر و با رغبت فراوان تري تصدي فعاليت در شوراي مركزي تحكيم را بپذيرد، و همچنین با توجه به اینکه معتقديم در شرايط کنونی كشور، باید باز تعريفی از فعاليت ها و اهداف و استراتژي های تحكيم صورت بگيرد كه متناسب با شرايط باشد، اقدام به اعلام برگزاري نشست انتخاباتي در تاريخ 7 و 8 مهرماه کرديم و اميدواريم كه تا زمان برگزاري نشست، توافق های لازم هم به عمل آید. در غير اين صورت ما خود را به لحاظ تشكيلاتي موظف به برگزاري نشست می دانیم، گرچه ممكن است در نتيجه برگزاري اين نشست و برگزاري انتخابات در آن، بخش اندكي از مجموعه ناخرسند باشند. ولي ما به اين دليل كه برگزاري نشست را در اين مقطع به لحاظ زماني داراي اهميت استراتژيك مي دانيم، ناگزيريم شرايط را به سمتي پيش ببريم كه مجموعه برای برگزاري انتخابات در اولين فرصت ممكن متقاعد شود.

با توجه شرايط سياسي موجود در كشور و رياست جمهوري آقاي احمدي نژاد و تركيب جديد و تقريباٌ ناشناخته وزارت خانه های علوم و بهداشت، شما آينده تحكيم را چگونه مي بينيد؟ آيا تحكيم خواهد توانست به دوران طلائي گذشته نه چندان دور خود برگردد؟
به نظر من اگر مجموعه فعالين دانشجويي كه در انجمن هاي اسلامي فعاليت مي كنند، انسجام لازم را داشته باشند و اختلافاتي كه در طول چند سال گذشته منشا نزاع بوده كنار بگذارند، و به مسايل اساسي و دغدغه هاي اصلي مجموعه پرداخته شود، با توجه به اينكه مشي تحكيم هم نقد و دوري از قدرت هم است، این امکان و ظرفیت وجود دارد که تحکیم خود را بازیابی بکند. توجه داشته باشیم که حاكميت موجود يكدست شده و از هيچ گونه اعمال فشار و ايجاد محدوديت براي دفتر تحكيم وحدت كوتاهي نخواهد كرد.

درست است که دفتر تحكيم از تحقق خواسته هاي خود از مجراي قانوني و از طريق حاكميت موجود نا اميد است،اما همه بايد تلاش كنند و به تقويت اتحاديه بپردازند . با تقويت ساز و كارهاي درون تشكيلاتي كه منجر به فراگير شدن گستره تشكيلاتي تحكيم هم مي شود، اين مجموعه می تواند دور از قدرت و نا اميد از حاكميت موجود، ضمن بازيابي خود، افق روشني هم براي راهي كه پيش رو دارد، ترسيم كند. تحکیم بر مبناي بازتعريفي كه از استراتژي هاي خود به وجود مي آورد و بر اساس ارتباطي كه مي تواند با بدنه دانشجويي خود برقرار كند و همچنین اعتمادي كه مي تواند در نتيجه پرداختن به دغدغه هاي اصلي دانشجويان، به دست آورد، اين امكان را خواهد داشت كه با درايت و تدبير - در حال حاضر لازمه فعاليت سياسي عقلانيت است - حركت و در دور آينده نقش آفريني كند. در غير اين صورت اگر براي تحكيم، اختلافات و تفرقه هاي دروني اصل باشد و به انسجام و تقويت روابط تشكيلاتي نپردازد و به فكر بازيابي اعتماد و اتحاد دانشجويي نباشد، طبيعتاٌ حكومت هم نيازي نمي بيند كه هزينه مقابله با اين تشكل را بپردازد و خود به خود، تحكيم از درون مضمحل خواهد شد.

• عضو شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت، به استناد ماده‌ی ششصد و ده، به پنج سال حبس تعزيری به خاطر اجتماع و تبانی و به جهت تبليغ عليه نظام به استناد ماده‌ی پانصد به يك سال حبس تعزيری، همچنين مستندا به مواد هفده و نوزده قانون مجازات اسلامی به پنج سال محروميت از حقوق اجتماعی محكوم شده است
 

اخبار روز: www.iran-chabar.de

دوشنبه ۴ مهر ١٣٨۴ – ٢۶ سپتامبر ٢٠٠۵

ايسنا: «علی افشاری» به شش سال حبس تعزيری و پنج سال محروميت از حقوق اجتماعی محكوم شد.
افشاری به خبرنگار خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) گفت كه حكم دادگاه بر مبنای اتهام اجتماع و تبانی با ساير گروه‌ها و افراد از جمله ملی مذهبي‌ها، انجام اقدامات و تبليغ عليه نظام به نفع گروه‌های بيگانه بوده است.
وی افزود: به استناد ماده‌ی ششصد و ده، به پنج سال حبس تعزيری به خاطر اجتماع و تبانی و به جهت تبليغ عليه نظام به استناد ماده‌ی پانصد به يك سال حبس تعزيری محكوم شدم. همچنين مستندا به مواد هفده و نوزده قانون مجازات اسلامی به پنج سال محروميت از حقوق اجتماعی نيز محكوم شدم.
اين عضو شورای مركزی طيف علامه‌ی دفتر تحكيم وحدت با بيان اين‌كه مدت يك سال بازداشت موقت وی نيز در اين شش سال حبس تعزيری لحاظ می‌شود، گفت: در مهلت مقرر – بيست روز آينده - نسبت به حكم صادره اعتراض می‌كنم.

بيانيه دفتر تحكيم وحدت به مناسبت آغاز سال تحصيلی جديد

• دفتر تحكيم نقش ديده بانی جامعه مدنی را برای خود برگزيده است .. ديده بان جامعه مدنی شعارهای و برنامه هايی كه در دوران انتخابات داده می شود را پيگيری می كند تا اجازه بازی با كلمات را به حاكميت ندهد و از شعارپراكنی های بيش از پيش و بدون پشتوانه حاكميت جلوگيری كند. تحقق عدالت را از احمدی نژاد طلب كند تا وی را از ابزار عوام پسند شعار عدالت كه هيچ پشتوانه تئوريك و نظری ندارد و هيچ نمود عينی در جامعه نيافته است، خلع سلاح كند. و به مردم نشان دهد كه بزرگترين بی عدالتی قدرت مطلقه و غير پاسخگو است كه فرصت های برابر از بين می برد و تبعيض را در جامعه نهادينه می كند
 

اخبار روز: www.iran-chabar.de

دوشنبه ۴ مهر ١٣٨۴ – ٢۶ سپتامبر ٢٠٠۵

مهر ماه كه می آيد، شادی و نشاط ايران را فرا می گيرد. همزمان با فصل خزان و بازگشايی دانشگاهها عرصه علم و انديشه رونق يافته، جامعه پوياتر و فعال تر از قبل می شود. از اين رو هر چه دانشگاه در عرصه علم، فرهنگ و انديشه كوشا و موثرتر عمل كند، جامعه نيز سرزنده تر خواهد بود. در كشورهای در حال گذار به توسعه و دموكراسي، دانشگاه نقش ويژه ای پيدا می كند. در شرايط فعلی كه حاكميت بيش از پيش از مردم دور شده است، همه اميدها و نگاهها برای توسعه همه جانبه و دموكراتيك به دانشگاه دوخته شده است. تلاش برای رسيدن به ايرانی آزاد، پيشرفته و دموكراتيك در سايه ی دانشگاهی است كه فرهنگ نقاد و دموكراتيك در آن نهادينه شده باشد و از طرفی آزادی های آكادميك در آن به رسميت شناخته شود. دانشگاهی كه همراه با توسعه علمی و صنعتي، ترويج و تقويت انديشه آزاد و دموكراتيك را بر عهده دارد.
امسال در حالی دانشگاهها گشوده می شود كه همچون سالهای گذشته، تابستانی پر از محنت و رنج نبود آزادی و حقوق بشر را از سر گذرانديم و مخالفان آزادی همچون روال گذشته خود، تعطيلی دانشگاهها را غنيمت شمرده و چراغ كور سوی آزادی و حقوق بشر را خاموش كردند. جمعی از نخبگان، روشنفكران، فعالان دانشجويي، مدني، مطبوعاتی و گاركری كشور مورد ستم قرار گرفتند و حقوق فردی، اجتماعی و سياسی شان توسط حاكميت پايمال شد و با نامهربانی های بسياری مواجه شدند.

دفتر تحكيم وحدت آغاز سال جديد تحصيلی را به همه دانشجويان و دانشگاهيان تبريك گفته، سالی سرشار از موفقيت برای كاروان علم و انديشه كشور آرزو می كند و ذكر مسائلی كه دانشگاهها و كشور در سال جديد با آن روبرويند را لازم ميداند. مسائلی كه با بی درايتی و يكه تازی حاكمان ايران بحران های زيادی را در عرصه داخلی و بين المللی برای ميهنمان پديد آورده است. وظيفه دانشجويان و دانشگاهيان است كه با قرار گرفتن در جايگاه ديده بان جامعه مدنی نسبت به اين مسائل حساس باشند. از منافع ملت دفاع كنند. چراغ اميد را در ميان مردم روشن نگه دارند و مانعی در برابر بی تدبيری ها، تركتازی ها و عقده گشايی های حاكمان شوند و كشور را از قرار گرفتن در ورطه نيستی نجات دهند.

1- در تابستان امسال انتخابات نهمين دوره رياست جمهوری در شرايطی غير آزاد، غير دموكراتيك و ناعادلانه برگزار شد و احمدی نژاد، افراطی ترين كانديدای موجود مولود انتخابات شد و دولت اصلاحات خاتمی به دولت اسلامگرای احمدی نژاد تحويل داده شد تا حاكميت كاملا يكدست شود. اولين اقدام احمدی نژاد، معرفی كابينه ای با سوابق امنيتی و نظامی بود كه از عزم جدی وی و اطرافيانش برای بستن فضای سياسی و فرهنگی خبر می داد. احمدی نژاد كه تلاش زيادی می كند خود را همانند رجايی جلوه دهد به سياق وی بی تجربه ترين مديران را برای كابينه خود انتخاب كرد. از اين رو دولت جديد كه ظاهرا مشخصه ذاتی اش بحران آفرينی در داخل و خارج از كشور است، مشكلات فراوانی را برای مردم و به خصوص طبقه متوسط جديد به وجود خواهد آورد. احمدی نژاد كه سرداری از سپاه وزير فرهنگش است، دولت را متولی و سكاندار فرهنگ كشور می داند و ديدگاهش هدايت جريان های فرهنگی كشور است. از اين رو مهترين معضل جامعه ايران به خصوص طبقه متوسط جديد، فشار فرهنگی و اجتماعی است كه اين دولت بر آنها تحميل خواهد كرد. در چنين شرايطی دانشگاهها نيز از سرهنگی های فرهنگی بی نصيب نخواهند ماند و مديران وی در وزارت علوم می خواهند سبك و شيوه زندگی و روابط فردی را نيز به قانون درآورند تا بتوانند هدايت دانشگاه را بر عهده بگيرند. اينها به دنبال آنند كه علاوه بر حجاب، نوع لباس و نحوه پوشش را تعيين كنند و به دنبال طرح مضحك لباس ملی هستند تا از اين راه با پوشاندن يونيفورم بر تن جامعه، كشور را به پادگانی بزرگ تبديل كنند. در اين شرايط وظيفه جنبش دانشجويی دوچندان می شود. تشكل های سياسي، صنفی و فرهنگی دانشجويی با همراهی دانشجويان بايد در برابر تركتازی ها در عرصه فرهنگی كشور مقاومت كنند و مانع فشار بر فضای فرهنگی و اجتماعی كشور شوند. بايد دانشگاه را از حملات سياسی و فرهنگی كه سرمايه های معنوی آن را بر باد می دهد، مصون نگه داشت و آن را همانند دژی مستحكم در برابر آزادی ستيزان حفظ كرد. خواسته های صنفی و فرهنگی دانشجويان، می تواند عامل انسجام و همكاری تشكل های دانشجويی باشد. تشكل های دانشجويی با آگاهی بخشی به دانشجويان می توانند آنها را از حقوقشان مطلع كنند تا نسبت به مشكلات جامعه و دانشگاه حساس تر از گذشته باشند. انسجام جامعه دانشجويی و تلاش دسته جمعی شان برای دفاع از آزاديهای مدنی و اجتماعی مانع مستحكم در برابر اقتدارگرايان برای تحقق برنامه های تاريك انديشان خواهد بود.

2- حاكميت ايران به واسطه نگاه ايدئولوژيك و پرخاشجويانه اش باعث انزوای سياسی و اقتصادی ايران شده است و هرروز اين وضعيت تشديد می شود. با روی كار آمدن احمدی نژاد، بحران های جهانی ايران بيشتر از گذشته شده است. سخنرانی احمدی نژاد با حمله به همه كشورهای صنعتی و قدرتمند دنيا از اصولی در سياست خارجی نام برد كه نشان از بی اطلاعی كامل وی از سياست خارجی بود. دولت جديد در اولين رويارويی با جامعه جهانی در سازمان ملل متحد، چهره ای تهاجمی به جهانيان عرضه كرد و تنش های بيشتری را ميان خود و كشورهای صنعتی جهان به وجود آورد. غافل از آنكه اين بحران آفرينی ها و تنش زايی ها در عرصه بين المللی منافع ملت و سرمايه های كشور را بر باد می دهد و باعث می شود تصويری متخاصم و پرخاشگر حتی از مردم ايران به جهان عرضه كند. طرح ابتكاری احمدی نژاد برای مساله هسته ای ايران كه از دو ماه قبل به آن می باليد تنها نتيجه ای كه داشت كمك به اتخاذ تصميم مشترك و فوری اتحاديه اروپا و امريكا عليه ايران بود. قطعنامه پايانی آخرين نشست شورای حكام عليه ايران، حاصل اين رفتار حاكمان ايران بود.
امروز مساله هسته ای ايران به مهمترين معضل بين المللی ايران تبديل شده است. حاكمان ايران با دركی نادرست از شرايط داخلی و بين الملي، متوهمانه به تشديد بحران ها دامن می زنند و منافع ملت و كشور را در پای سياستهای غلطشان پايمال می كنند. مهمترين مساله تامين كننده منافع ملت، سود و زيان اقتصادی است. با توجه به شكاف عميق ميان ايران و كشورهای بزرگ صنعتی در مورد مسائل حقوق بشر، تروريسم و انرژی هسته ای لاجرم ايران به سمت كشورهايی همانند چين، روسيه و تا حدودی هند رفته است تا با دادن امتيازهای ويژه اقتصادی و در نتيجه فداكردن مصالح و منافع ملت در پای مسائل ايدئولوژيك حاكميت، از حمايت آنها برخوردار شود و چين و روسيه و هند كه صرفا بر پايه منافع اقتصادی كشورشان حامی ضعيف ايران شده اند، در اثر فشارهای بيشتر قيمتشان بالاتر می رود.
مساله ديگر نزديك شدن پرونده ايران به شورای امنيت است كه تحريم هايی را برای ايران در پی خواهد داشت. اين تحريم ها فشار زيادی به جامعه ايران و طبقه متوسط ايران وارد می كند. دولت ايران برای همراه كردن مردم با خود و تقسيم مشكلاتش با جامعه، از طرفی به ناسيوناليسم كاذب و دروغين روی می آورد و از طرف ديگر با ايجاد جو سركوب به نام منافع ملی و انرژی هسته ای هر صدای مخالفی را خاموش خواهد كرد، نمونه اش عبدالفتاح سلطانی وكيل شجاع بسياری از پرونده های حقوق بشری است، كه به بهانه واهی جاسوسی هسته ای چند ماهی است به حبس كشيده شده است بی آنكه دليلی و سندی بر مدعاشان ارائه كنند.
طرفه آنكه استفاده از انرژی هسته ای با اين روش، نه تنها نفعی برايمان ندارد بلكه حقوق و منافع ملت به روشهای گوناگون پايمال می شود. از اين رو وظيفه جنبش دانشجويی است كه نسبت به اين مسائل حساس باشد و جامعه را از بروز مصائب و مشكلاتی كه در انتظارش است آگاه كند و با وجود هزينه های بسياری كه در اين راه خواهد پرداخت، لحظه ای در دفاع از منافع مردم غفلت نكند و اجازه ندهد كه منافع ملت بازيچه ماجراجويی ها در عرصه خارجی شود.

حقوق بشر مهترين مساله داخلی ايران است. چالش اصلی فعالان مدنی و سياسی ايران با حاكميت، قوانين و رفتار های ضد حقوق بشری حكومت است. فقط در تابستانی كه پشت سر گذرانديم می توان ليست بلند بالايی از نقض حقوق بشر توسط حاكميت و دستگاه قضايی را برشمرد كه هر روز بر تعداد آن افزوده می شود:
اكبر گنجي، روشنفكر آزاديخواه و روزنامه نگار شجاع كشورمان برای دفاع از آزادی انديشه و بيان و برخورداری از آزادی های مدنی و اجتماعی به مدت 70 روز در اعتصاب غذا بود و با مرگ دست و پنجه نرم می كرد اما مسوولان قضايی ايران حاضر نشدند حتی حقوق يك بيمار و يا زندانی عادی را برای وی به رسميت بشناسند و اكنون 21 روز است كه وی را از بيمارستان به زندان برگردانده اند بدون آنكه مكان نگهداری وی مشخص باشد. همسر و فرزندانش نسبت به سلامتی و جان وی به شدت دلنگرانند و تلاششان برای اطلاع يافتن از وضعيت گنجی بی نتيجه مانده است. عبدالفتاح سلطاني، وكيل شجاع دانشجويان و از مدافعان جدی حقوق بشر، ماههاست كه به بهانه های واهی توسط قوه قضاييه بازداشت شده است و قوه قضاييه بدون ارائه سند و دليل قانوني، آزادی وی را سلب كرده است.
علی افشاري، عضو شورای مركزی دفتر تحكيم وحدت و از چهره های شناخته شده سياسی و دانشگاهی كشور كه برای چندمين پرونده قضايی اش به دادگاه احضار شده بود، در نامه سرگشاده ای به رياست قوه قضاييه، پرده از جنايات و شكنجه های روا داشته در دوران بازداشت انفرادی خود برداشت. وی تنها خواسته به حقش از رييس قوه قضاييه برگزاری دادگاه به صورت علنی و با حضور هيات منصفه بود تا لااقل افكار عمومی از پرونده وی اطلاع يابند. اما اين خواسته نيز بی پاسخ ماند و وی در دادگاهی غيرعلنی ترجيح داد كه دفاع نكند و اكنون منتظر حكم دادگاه است. امير بلالی از اعضای سابق دفتر تحكيم وحدت و فعال جنبش دانشجويی به جرم فعاليت در دفتر تحكيم پس از تحمل يكماه حبس انفرادی در سال 80، اكنون به يكسال حبس تعزيری محكوم شده است. 11 دانشجو و فعال دانشجويی عضو انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه شهركرد، به تحمل حكم غير انسانی شلاق محكوم شده اند تا سطح درك فرهنگی قوه قضاييه در مواجه با يكی از بخش های فرهنگی كشور به نمايش گذاشته شود. محمد علی عبادی از اعضای انجمن دانشگاه تربيت معلم تهران و عضو سابق دفتر تحكيم به علت سازماندهی و شركت در تجمعات دانشجويی به 6 ماه زندان محكوم شد و هم اكنون دوران حبس خود را طی می كند. مسعود باستاني، روزنامه نگار در زندان اراك دوران حبس خود را طی می كند.
ناصر زرافشان، وكيل قتل های زنجيره ای برای استفاده از حق مرخصی استعلاجی مجبور شد بيش از 20 روز اعتصاب غذا كند و با مرگ دست و پنجه نرم كند تا از حق مداوا برخوردار شود. محسن سازگارا فعال سياسی كشورمان كه در سال 81 بيش از اين چند ماه در انفرادی دادگاه انقلاب بود و با اعتصاب غذای 32 خود تا آستانه مرگ پيش رفت، به علت نوشتن نامه انتقاد آميز به رهبری به صورت غيابی به تحمل 6 سال حبس محكوم شد. حشمت الله طبرزدی از فعالان سياسی كشور به جرم دفاع از آزادی و دموكراسی به 14 سال حبس محكوم شد و هم اكنون دوران محكوميت خود را سپری می كند. الهه كولايي، نماينده مجلس ششم به علت اظهار عقيده و انجام وظيفه نمايندگی در دفاع از حقوق ملت غير قانونی به دادگاه احضار شده است تا حاكميت ثابت كند برای رسيدن به مقاصدش و افزايش حيطه اقتدارش هيچ حدومررزی را به رسميت نمی شناسد و حتی قانون اساسی خود را نيز زير پا می گذارد.
مناطق كردنشين كشور تابستان با رنج و مشقتی را سپری كردند. بی تدبيری حاكميت در مواجه با استانهای كردنشين كشور، فجايع دلخراشی را به وجود آورد. تعدادی از هموطنانمان كشته شدند و حتی اعتراض های مدنی ومسالمت آميز مردم كرد، سركوب شد. جمع زيادی از مردم عادی بازداشت شدند كه در ميان آنها بسياری از فعالان مدنی و مطبوعاتی كرد نيز وجود داشتند. خانم رويا طلوعی از فعالان مدنی و مدافع حقوق زنان چند ماهی است كه بازداشت شده است و در ميان زندانيان عادی نگهداری می شود. وی كه هميشه بر مشی مسالمت آميز برای فعاليت مدنی و اجتماعی و دفاع از حقوق زنان تاكيد داشته است، به بهانه های واهی بازداشت شده و پس از تحمل چند ماه حبس و چشم انتظاری خانواده، تاكنون زمينه آزادی و يا تبديل قرار وی به وثيقه فراهم نشده است. به فعالان كارگری اجازه تشكيل سنديكاهايی كه از حقوق صنفی شان دفاع كند داده نمی شود و سنديكاهای كارگری برای فعاليت خود مشكلات فراوانی را متحمل می شوند. با شورای مركزی سنديكای اتوبوسرانی كه اقدامی مدنی روشن كردن چراغ های اتوبوس در روز را برای اعتراض به عدم دريافت حقوقشان سازماندهی كرده بودند، برخورد شد. منصور اصانلو رييس سنديكا و ديگر اعضای شورای مركزی بازداشت شدند.
موارد برشمرده شده خلاصه ای از نقض حقوق بشر توسط حاكميت در تابستان امسال بود كه نشان می دهد وضع حقوق بشر در ايران رو به وخامت بيشتری خواهد رفت. تشكل ها، احزاب، افراد و نهادهای حامی دموكراسي، آزادی و حقوق بشر تحت فشار بسياری قرار دارند. در اين شرايط وظيفه انسانی و ميهنی جنبش دانشجويی و دانشجويان است كه دانشگاه را كانون دفاع از حقوق بشر نگاه دارند و دانشگاه را سد مستحكمی در برابر آزادی ستيزان كنند.

دفتر تحكيم نقش ديده بانی جامعه مدنی را برای خود برگزيده است. ديده بان جامعه مدنی همانند ديده بانی كه مشرف به صحنه است و امكان نظارت و مراقبت همه جانبه برايش فراهم است عمل می كند. ديده بان مشرف به صحنه نقش نظارت و نقد عملكرد، رويكردها و نگرش های فعالان عرصه سياسی و اجتماعی اعم از پوزيسيون و اپوزيسيون را بر عهده دارد و برای حفظ و تقويت جامعه مدنی تلاش می كند. لازمه اين جايگاه نقد رفتارها و نگرش های ناصوابی است كه مانعی در راه پيشرفت و توسعه دموكراتيك كشور است. ديده بان جامعه مدنی برای تقويت بنيان ها و نگرش هايی كه منجر به قدرت يافتن جامعه مدنی در برابر قدرت می شود، می كوشد و همزمان نقش آگاهی بخشی و چراغ هشدار به جامعه را بر عهده دارد.
دفتر تحكيم وحدت به منظور ايفای نقش ديده بان جامعه مدني، دانشجويان را مخاطب خاص خود می داند و آنها را به وظيفه شان در قبال سرنوشت خود و كشورشان آگاه می كند. با حضور فعال و پررنگ دانشجويان در عرصه های فرهنگی و سياسی كشور امكان جلوگيری و كاهش بحران های ناشی از بی تدبيری حاكمان فراهم می شود. انجمن های اسلامی دانشجويان و تشكل های دانشجويی بدون نياز به مجوز هيات های نظارت می توانند صحن مركزی دانشگاهشان را به كانون تبادل افكار دانشجويان و محل فعاليت عرصه عمومی تبديل كنند. تشكل های دانشجويی می توانند ساعتی مشترك در تمام طول سال دانشجويان را به صحن مركزی فراخوانند تا در مورد مشكلات و مسائلی كه دانشگاه يا جامعه با آن روبروست به بحث بنشينند و راهكار بينديشند. آينده شغلی و اشتغال جوانان، فقر، فساد اجتماعي، پوشش های اجباري، حقوق بشر، آزادی های اجتماعی و فرهنگی و بحران سياسی ايران در عرصه بين المللی مسائلی است كه دانشگاه و جامعه به صورت روزمره با آن دست و پنجه نرم می كنند.
از طرفی ديده بان جامعه مدنی شعارهای و برنامه هايی كه در دوران انتخابات داده می شود را پيگيری می كند تا اجازه بازی با كلمات را به حاكميت ندهد و از شعارپراكنی های بيش از پيش و بدون پشتوانه حاكميت جلوگيری كند. تحقق عدالت را از احمدی نژاد طلب كند تا وی را از ابزار عوام پسند شعار عدالت كه هيچ پشتوانه تئوريك و نظری ندارد و هيچ نمود عينی در جامعه نيافته است، خلع سلاح كند. و به مردم نشان دهد كه بزرگترين بی عدالتی قدرت مطلقه و غير پاسخگو است كه فرصت های برابر از بين می برد و تبعيض را در جامعه نهادينه می كند.
با ايفای نقش صحيح ديده بانی جامعه مدنی می توان چراغ اميد را در ميان مردم روشن نگاه داشت و پايان فشار اجتماعی و اقتصادی را به آنها نويد داد.

برای رسيدن به ايرانی آزاد، دموكراتيك و توسعه يافته تلاش می كنيم و چراغ اميد را روشن نگه می داريم.


شورای مركز ی دفتر تحكيم وحدت
2/7/84

بيانيه به مناسبت آغاز سال تحصيلی

جبهه متحد دانشجویی
 

اخبار روز: www.iran-chabar.de

يکشنبه ٣ مهر ١٣٨۴ – ٢۵ سپتامبر ٢٠٠۵

نسیم ماه مهر نوید بخش آغاز شورآفرینی دیگر در دانشگاه؛ شهر علم و آگاهی و سنگر آزادی و عدالتجویی است. باز هم گام در کلاسهای درس می نهیم درحالیکه جای خالی شماری از همکلاسی ها که نه بلکه استادان و آموزندگان درس زندگی مان بس محسوس و ملموس است. همانان که تنها به جرم نوشتن و فاش گویی هم اکنون در پس میله های تحجر و جهل و جور به بند آمده اند. دانشجوی امروز همانگونه که با جدیت لازم به پیمودن پلکان دانش اهتمام می ورزد چشمان همیشه بیداراو لحظه ای از حوادث و رویدادهایی که دراین ایام سرنوشت ملت و کشورش را رقم می زند غافل نیست. اکنون که حاکمیت با پروژه یکدست سازی ؛ دیگر بهانه ای درخصوص اراثه مدینه فاضله خود ندارد باید دید چه برنامه زمانبندی شده برای کاهش فاصله وحشتناک طبقاتی و زدودن سایه سیاه فقر ازجامعه مستقر برجغرافیای ثروت دارد.باید دید آیا حاکمان به همان اندازه که دغدغه اتمی شدن دارند درفکر رهایی توده ها ازغل و زنجیر فقر؛ بیکاری؛ تورم و فساد ناشی ازآن هستند یا فصل این شعارهانیز با سپری شدن انتخابات بسر می رسد. همچنین به منظور اتمام حجتی دیگر برای ثبت در تاریخ وحافظه آنانی که هنوز برطبل تهی روشنفکری دینی می نوازند و برغم باورمان مبنی براینکه جزساختارسکولارراه روشن دیگری درچشم اندازآینده میهن هویدا نیست ما مترصدیم تا بار دیگرمیزان مراعات حقوق انسانها و برخورداری شهروندان از حقوق خود در آزادی احزاب ؛ مطبوعات و راههای کسب آگاهی و اطلاعات وبیان آزادانه عقاید درحاکمیتی که مدعی دین مداری است را محک زنیم.
درهمین راستا بر این نکته مصریم که کلیه دانشجویان و جوانانی که دراین چند ساله بویژه از فاجعه 18 تیرو بخون کشیدن کوی دانشگاه درسال 78 تا کنون درزندان و حبس بسر می برند می بایست ازبند رها گردیده و ما درآغاز این سال تحصیلی اعلام می کنیم که ازهیچ کوشش سازنده دراین مهم دریغ نخواهیم نمود.
باتوجه به گذشته غیرقابل دفاع حکومت دربرابر حرکتهای دانشجویی اکنون یکی ازنخستین گامهابرای اثبات حسن نیت خود را انحلال نهادهای غیر مسوول که دانشگاه را با حجره ها یا پادگانها ومحاکم اشتباه گرفته و عدم اخلال در فعالیت کلیه گروههای دانشجویی درمحیط دانشگاهها می دانیم. درهمین فرصت لازم می دانیم از حق طبیعی دفتر تحکیم وحدت دربرگزاری نشست سالانه خود درمحیط دانشگاه دفاع نموده باتاکید بر این مهم که تحرکاتی که درصدد است محیط دانشگاه را ازحساسیت نسبت به رخدادهای جامعه دور سازد محکوم و درتضاد با منافع ملی می شماریم.
جبهه متحد دانشجویی ضمن آرزوی سرفرازی دانشجویان این آینده سازان میهن درسنگر علم و آگاهی ازتشکلهای دانشجویی می خواهد با فروکاستن ازاختلافات سلیقگی درراه همگرایی گامهای عملی را سرعت بخشیده و این تشکل به نوبه خود آماده هرگونه همکاری و هماهنگی دراین مهم است . همچنین این جبهه درصدد است تا درفرصتهای آتی پیشنهادات خود را دراین رابطه تقدیم تشکلهای برخاسته ازبطن دانشجویان نماید.

زنده باد آزادی – گسسته باد زنجیر استبداد
3 مهر1384

در اعتراض به رای ديوان عالی اداری
اعتصاب سراسری دانشجويان داروسازی کشور

• در اعتراض به صدور رأی ديوان عالی اداری مبنی بر صدور مجوز تاسيسن داروخانه به افراد غيرداروساز، از ديروز همزمان با آغاز سال تحصيلی دانشجويان داروسازی کشور در يک حرکت سراسری از حضور در کلاسهای درس خودداری کرده و در دانشکده های خود دست به تحصن زدند
• بر روی پلاکاردها در دانشکده داروسازی شيراز شعارهايی چون: «بی اعتبار نمودن حرفه داروسازی، بی انگيزه کردن دانشجويان و به خطر انداختن سلامت بيماران» و «ناديده انگاشتن علم و تخصص تا به کی» و «بنويسيم و بخوانيم: علم بهتر از ثروت است اما بهتر آن است که بدانيم ثروت برتر از علم است.» به چشم می خورد
 

اخبار روز: www.iran-chabar.de

يکشنبه ٣ مهر ١٣٨۴ – ٢۵ سپتامبر ٢٠٠۵

در اعتراض به صدور رأی ديوان عالی اداری مبنی بر صدور مجوز تاسيسن داروخانه به افراد غيرداروساز، از ديروز همزمان با آغاز سال تحصيلی دانشجويان داروسازی کشور در يک حرکت سراسری از حضور در کلاسهای درس خودداری کرده و در دانشکده های خود دست به تحصن زدند.
خبرگزاری دانشجويان ايران از شيراز گزارش داد: دانشجويان داروسازی شيراز هم در اعتراض به اعطای مجوز تاسيس داروخانه به غيرداروساز کلاس نرفتند.
دانشجويان دانشکده داروسازی شيراز در دومين روز آغاز سال تحصيلی دانشگاهها در اعتراض به رأی ديوان عدالت اداری مبنی بر صدور مجوز تأسيس داروخانه به افراد غير داروساز، از حضور در کلاسهای درس خودداری کردند.
مسعود خيراتی از دانشجويان داروسازی شيراز در گفتگو با ايسنا، با انتقاد از اعطای مجوز تاسيس داروخانه به غيرداروساز، گفت: در کشور ما به دليل عدم توجه کافی به حرفه داروسازی و عدم شناخت و درک صحيح از اين حرفه، داروسازی از جايگاه حقيقی و مطلوب خود بسيار دور مانده و صدور و اجرای اين حکم موجب بی اعتباری اين رشته خواهد شد.
خيراتی ادامه داد: علاوه بر اين در صورتی که داروساز به حقوق بگير يک سرمايه دار تبديل شود، سلامت بيماران به طور جدی با مخاطره مواجه خواهد شد.
وی گفت: در اعتراض با صدور اين رأی از ديروز همزمان با آغاز سال تحصيلی دانشجويان داروسازی کشور در يک حرکت سراسری از حضور در کلاسهای درس خودداری کرده و در دانشکده های خود دست به تحصن زدند.
اين دانشجويان داروسازی اضافه کرد: خواست ما دانشجويان اين است که يک بار برای هميشه راه بر افراد فاقد صلاحيت تخصصی و علمی لازم بسته شود و لذا ما دانشجويان تنها راه باقی مانده را اصلاح قانون مصوب سال هزار و سيصد و چهل و چهار در مجلس شورای اسلامی می دانيم.
محمد مهدی مجاهديان از دانشجويان دانشکده داروسازی شيراز نيز به ايسنا گفت: در جلسه ای که با حضور نمايندگان دانشجويان دانشکده های داروسازی برگزار گرديد، مقرر شد دانشجويان از ابتدای سال تحصيلی از حضور در کلاسهای درس خودداری نمايند و پيگيری های خود را تا حصول نتيجه رضايت بخش ادامه دهند.
وی ادامه داد: اين حرکت به صورت يک حرکت صنفی کشوری و خودجوش از ديروز در تمامی دانشکده های داروسازی کشور آغاز شده است.
مجاهديان يادآور شد: خواست ديگر ما دانشجويان اين است که تا زمان اصلاح قانون هزار و سيصد و چهل و چهار حکم ديوان عدالت اداری توسط رييس قوه قضائيه معلق شود.
بر روی برخی از پلاکاردها و پارچه نوشته های نصب شده در دانشکده داروسازی شيراز شعارهايی چون: « بی اعتبار نمودن حرفه داروسازي، بی انگيزه کردن دانشجويان و به خطر انداختن سلامت بيماران » و « ناديده انگاشتن علم و تخصص تا به کی » و «بنويسيم و بخوانيم: علم بهتر از ثروت است اما بهتر آن است که بدانيم ثروت برتر از علم است.» به چشم می خورد.